Collective Making

In my practice, I alternate working individually within the silence of my studio with socially engaged art projects questioning the cultural impact of spatial transitions on local communities. As an artist-educator, I am driven by a curiosity about what happens when I invite others inside the creation process, and about what this means to them. As these projects have an unpredictable outcome, me and participants are equally engaged: the process is exciting for everyone involved.

Remembered Rooms is an example of my site-specific community interventions.

Remembered Rooms - summary

(Ga naar uitgebreidere Nederlandse tekst)

When a building is abandoned, what is left behind is not only physical space, but also the intangible experiences we had here. Remembered Rooms emerges from my curiosity on how a building, which is not longer physically accessible, lingers in our memory.

Communities facing demolition or transformation often lack a moment of pause: a space to reflect collectively on what a place has held, and what its disappearance entails. This project responds to a desire for recognition, for time, and for a shared form of closure.

Remembered Rooms is an artistic ritual that explores how places persist when they are no longer physically accessible, but continue to exist through memory, narrative, and imagination.

Through a collective process, participants share their stories and memories of a meaningful space into visual input for a scale model that functions not as a reconstruction, but as a condensed, remembered form. Working at scale introduces distance, shifting the space from something that is inhabited to something that is observed.

The model may be delivered as a sculptural result in itself, or translated into a photographic work. It may also become an architectural art work in a public space. In any case, the result is an autonomous artwork in which memory, materiality, and time converge. Situated between socially-engaged art practice and autonomous image-making, the project operates as a form of reflective activism, foregrounding attention, care, and imagination in moments of spatial transition.

Remembered Rooms

Wanneer gebouwen veranderen, gesloopt of verlaten worden, verdwijnt niet alleen fysieke ruimte, maar ook alles wat daar ontastbaar aanwezig is: herinneringen, verhalen en gevoelens. Deze liggen niet alleen in het gebouw, maar ook in onszelf opgeslagen. In dergelijke processen van verhuizing of herontwikkeling mist vaak een moment van vertraging om eens stil te staan bij wat de plek heeft gedragen en wat het verlaten ervan voor ons betekent.

Remembered Rooms is ontstaan vanuit mijn nieuwsgierigheid naar hoe een gebouw voortleeft vanaf het moment dat het niet langer fysiek betreedbaar is. In een tijd waarin ruimtelijke besluiten vaak worden genomen op basis van abstracte plannen, cijfers en visualisaties, brengt Remembered Rooms een ander perspectief binnen: dat van de geleefde ervaring.

Remembered Rooms is een artistiek ritueel waarin herinneringen aan een betekenisvol gebouw gezamenlijk worden verbeeld. In één of meer workshops delen deelnemers met elkaar hun herinneringen aan het gebouw op basis van tastbare objecten zoals foto’s en voorwerpen. We doen niet aan nostalgie in de zin van verheerlijking van het verleden: er is ruimte voor alle verhalen over een plek, ook de lelijke. Deze herinneringen vertalen we naar fragmenten die samen een maquette zullen vormen van de ruimte.

Deze maquette is dus geen objectieve reconstructie van de verlaten ruimte, maar een subjectieve verbeeldingskern van een herinnerde ruimte. Er ontstaat een nieuw en verrassend beeld waarin de deelnemers toch hun verhaal in herkennen. De maquette wordt in overleg met de deelnemers als op zichzelf staand werk opgeleverd of vertaald naar een fotografisch werk in een eventuele oplage. Ook kan een maquette verder uitgewerkt worden als ontwerp voor een kunstwerk op locatie, binnen of buiten.

Remembered Rooms onderzoekt ons geheugen als beeldhouw-instrument. Elke gemeenschap zal zich een plaats anders herinneren. Daarom geeft het ontstane beeld ook de groep weer die het heeft voortgebracht.

In organisaties kan dit ritueel het achterlaten van een pand markeren binnen een proces van bijvoorbeeld overname of verhuizing. Binnen culturele instellingen kan Remembered Rooms werken als publieksprogramma of tijdelijke interventie in de context van herontwikkeling. Het project biedt ruimte voor dialoog over erfgoed, identiteit en eigenaarschap van ruimte, en draagt bij aan een zorgvuldiger omgang met verandering.

Gebouwen dragen zichtbaar en onzichtbaar sporen van onze aanwezigheid, maar andersom zitten de gebouwen die voor ons belangrijk zijn geweest, ook in ons lichaam. Ik ben nieuwsgierig naar hoe een gebouw in ons voortleeft, omdat het hier altijd gaat om niet-tastbare vormen van architectuur: een herinnering, een verhaal, een geur, een atmosfeer… Om samen met gemeenschappen stil te staan bij wat een gebouw is behalve de bakstenen, ben ik dit project gestart. In het ritueel zet ik mijn ervaring als kunstenaar en kunstdocent graag in om een groep te begeleiden in het verbeelden van hun herinneringen en het betekenisvol verlaten van hun gebouw.

_ Heidi Linck

Remembered Rooms is maatwerk en kent daarom geen standaard tarief of tijdsbestek. Daar maken we samen afspraken over. Gemeenschappen en culturele instellingen die nieuwsgierig zijn naar Remembered Rooms zijn van harte welkom om contact op te nemen om wensen, ideeën en mogelijkheden te bespreken.

Contact